قفل ها ساختارهای متنوع و پیچیده ای دارند. در زیر برخی از سازه های رایج قفل و ویژگی های آنها آورده شده است:
قفل لیوانی: این نوع قفل دارای پین های استوانه ای با طول های مختلف است که در داخل سیلندر قفل نصب شده است. هنگامی که کلید وارد و چرخانده می شود، پین ها به ارتفاع مربوطه فشار داده می شوند. اگر مرزهای همه پین ها با محیط استوانه قفل همسطح باشد، سیلندر می چرخد و قفل باز می شود.
قفل برگ: این نوع از ورقههای{0}}شبیه قطعات فلزی با اشکال مختلف به عنوان مانع استفاده میکند. کلید این تیغهها را میچرخاند تا قفل را با هم هماهنگ و باز کند.
ساختار مغناطیسی: بر اساس اصل جاذبه بین قطب های مخالف و دافعه بین قطب های مشابه در آهنربا، یک سیستم سیلندر قفل مغناطیسی استفاده می شود. هنگامی که یک کلید مغناطیسی بدون شکاف به آرامی در شکاف سیلندر قفل قرار می گیرد و می چرخد، کلید نیروی دافعه ای را علیه پارتیشن فلزی ایجاد می کند و در نتیجه قفل را باز می کند.
ساختار بهم پیوسته: شامل یک قفل اصلی و قفل های کمکی است که به هم متصل هستند. قفل اصلی فقط با باز کردن و برداشتن همزمان هر دو قفل کمکی باز می شود.
ساختار شماره گذاری: محفظه بدنه قفل مجهز به مکانیزم صفحه کشویی است که سوراخ ها و شکاف های آن به هم متصل شده اند و امکان حرکت و چرخش را به آن می دهند. با شماره گیری صحیح اعداد روی شماره گیری، قفل به صورت خودکار باز می شود.
